Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Νοπάλες και φραγκόσυκα: “Θησαυρός» από… φράχτη!

 Το φύλλο της φραγκοσυκιάς λοιπόν… τρώγεται! Ο λόγος για τις νοπάλες, που κάνουν θραύση στο Μεξικό και τα τελευταία χρόνια καλλιεργούνται δειλά – δειλά και στον τόπο μας, κατακτώντας πιάτα «γκουρμέ» σε επώνυμα εστιατόρια, ξενοδοχεία αλλά και στις κουζίνες «ψαγμένων» νοικοκυρών.
Οι μοναδικές ιδιότητες του φύλλου και του φραγκόσυκου, η μοναδική γεύση τους και οι δυνατότητες που έχουν να κατακτήσουν τα ράφια της ελληνικής και ξένης αγοράς ως νωπό και μεταποιημένο προϊόν, κάνουν ολοένα και πιο δημοφιλή τη φραγκοσυκιά στους καλλιεργητές που επενδύουν σε μια εναλλακτική μεν καλλιέργεια… παραδοσιακού όμως φυτού του τόπου μας. 

Πρόκειται για μια διαφορετική, ήμερη ποικιλία φραγκοσυκιάς, η οποία έχει σημαντική απόδοση και αν συνδυαστεί με το πάθος των καλλιεργητών θα έχει μέλλον και τον τόπο μας. 
Ηδη άλλωστε, κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην αγορά μαρμελάδες φραγκόσυκου που κερδίζουν όλο και περισσότερο καταναλωτικό κοινό, smoothies από φύλλα φραγκοσυκιάς, ενώ διαφορετικά, γευστικά πιάτα κάνουν ολοένα και περισσότερο την εμφάνισή τους, χάρη στη θέληση των παραγωγών και των δυνατοτήτων του προϊόντος, που δίνει μοναδική γεύση τόσο σε σαλάτες και λαδερά όσο σε ομελέτες και πολλά ακόμα πιάτα μοναδικά.  
Αρκετοί καλλιεργητές έχουν τολμήσει στη Μεσσηνία κι έχουν διαθέσει καλλιεργήσιμη έκταση προκειμένου να παραχθεί μια σημαντική ποσότητα προϊόντος. Μένει όμως να εξασφαλιστεί η συλλογικότητα, ώστε πολλοί μαζί να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να προωθήσουν στην αγορά προϊόντα από τον… άλλοτε… φράχτη της φραγκοσυκιάς.

Κι ενώ σε άλλες περιοχές της Ελλάδας ήδη έχουν οργανωθεί συλλογικά όργανα – συνεταιρισμοί, στη Νότια Πελοπόννησο, αναζητείται η συλλογικότητα, με τις μεμονωμένες προσπάθειες ωστόσο να είναι πάρα πολλές. 
Στη Μεσσηνία είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια του Γιώργου Πολυδωρόπουλου, που άφησε πίσω του την πρωτεύουσα, δημιούργησε τη δική του φάρμα στην Αγία Κυριακή Φιλιατρών και σε συνεργασία με σεφ παρασκευάζει –σε πειραματικό ακόμα στάδιο- τα δικά του ξεχωριστά προϊόντα. Επέλεξε μια μοναδικού φυσικού κάλλους με θέα στο Ιόνιο έκταση και με τη σύζυγό του έκανε μια νέα αρχή, απολαμβάνοντας την ομορφιά του τόπου και τη γαλήνη της φύσης, επεκτείνοντας σταδιακά την καλλιέργειά του. Και όπως λέει χαρακτηριστικά, «θα μπορούσα να μιλάω ώρες ατελείωτες για τα φυτά μου, γιατί γνωρίζω πόσο ξεχωριστές, μοναδικές είναι οι ιδιότητές του».
Οσο λοιπόν και αν η άλλοτε… παρεξηγημένη φραγκοσυκιά φαντάζει… εχθρός, για τους καλλιεργητές που όπως φαίνεται μακραίνουν διαρκώς τη λίστα του πελατολογίου τους, αποτελεί επένδυση. 
Η Νότια Ελλάδα προσελκύει παραγωγούς που καλλιεργούν γη με φραγκοσυκιές τα τελευταία χρόνια αξιοποιώντας τα φραγκόσυκα και τις νοπάλες, τα νεαρά δηλαδή φύλλα των φυτών. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα και του Γιώργου Σμυρνιού λίγο έξω από τη Σπάρτη που έχει προχωρήσει σε συγκαλλιέργεια φραγκοσυκιάς με ελιές, σε δεκάδες στρέμματα γης, κι έχει βάλει στόχο να «παντρέψει» τα προϊόντα των καλλιεργειών του για την παραγωγή μοναδικών νέων, καινοτόμων καλλιεργειών. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου